Laburo España: 250.000 ofertas de empleo

Donde Germán se hace el Interesante...

La vida sigue. Me esperan unas semanas rollo "un buen día", con dias como el de ayer en el que cumplí punto por punto la canción, tan solo me faltó Mendieta y su gol increible y salir de bares. Por supuesto, nada más volver a casa por la noche me acordé de ella y ya no pude dormir, jejeje, bueno, no tanto, al final me quedé frito. Hoy estoy mejor, y mañana espero que mejor todavía y así, así hasta que esté mejor del todo. Afortunadamente me considero un tipo optimista, y aunque cuatro años son difíciles de olvidar, lo voy a superar. No quiero hacerme ilusiones de ningún tipo, porque la vi muy convencida, que luego igual va y me equivoco y quiere volverlo a intentar, aunque me da la sensación de que no.
Civilis, al que ya considero un amigo, me aconseja que vaya a Madrid a luchar por encender su amor otra vez. No sé si lo haré, quiero esperar por lo menos a tener un poco de paz y tranquilidad, ver las cosas un poco más claras, porque ahora no las veo. A ella la vi muy cerrada, un poco distante, quizás porque quería autoconvencerse de que lo que estaba diciéndome era verdad (esto son elucubraciones mías), parecía tenerlo todo claro, y me imagino que en un mes habrá tenido tiempo de pensarlo y repensarlo. Igual hay otro, que todo puede ser. Si es así, le agradezco que no me dijera nada. Pero bueno, esto es hablar por hablar y la verdad es que no me hace ningún bien. Esperaré, observaré, escucharé y por si acaso me iré haciendo a la idea de que estoy otra vez en circulación.
Por lo pronto voy a volver a ir al gimnasio, que en los últimos meses me he dejado un poco.
Anotación por Germán Pallardó Roca a las 09:45:43 | Comentarios (2)
Guardado en la categoría Yo y yo. | Referencias (0)

Referencias:

Dirección para referencias

Donde Germán se hace el Interesante... ni su autor se hacen responsables de los comentarios aqui hechos. Cualquier comentario insultante o fuera del tema, será borrado.

Comentarios:

  1. Scolta, amoret, que ànims. La veritat s que acabo d llegir el log, no puc fer res més que deixar-te la meva petjada. Ja saps que a mi m'ha passat de tot (que dramàtic queda, això!, amb lo feliç q sóc!)i te puc dir que tot acabarà bé, d'una manera o d'una altra. El que està clar, és que el primer ets tu, i només tu. Tot el demés són complements (accesorios tipo Louis Voitton, diguéssim)i que ja saps, a Barcelona tens una amiga. Un petonàs, i força, Ger!
    El mes de maig em recorda un trosset de la cançó de Zola "El verano que estuve enfermo" i que diu: "Cómo explicarte mi enfermedad, lo que sentía no era capaz. Me supe enfermo desde el momento en que te oí decir: 'sigamos siendo amigos'"... Cançó prohibida per ànimes sensibles, eh??!!!

    Enviado por Jessiebug el 30-05-2005 a las 20:10:40

  2. Jajajaja, m'ha encantat lo dels complements, m'hauré de buscar alguna cosa de D&G... Bessets i gràcies pels ànims.

    Enviado por Germán el 31-05-2005 a las 11:01:01


Escribe tu comentario
HTML Permitido. Correo electrónico no se muestra.


Recordar datos

< Regresa a la portada

Diseñado por Vida-Blog basandose en el tema Proletarium Azul de Manu Contreras.
Iconos por Kevin Potts y sidebar basado en un diseño de Sebastian Schmieg.
Sindica este sitio usando: RSS 1.0, RSS 2.0, Atom. Esta bitácora se mantiene con Bitacorae.
LaInformacion.com lainformacion.com - Medio Oficial de los Premios Bitacoras 2009